DONDERDAG 21 SEPTEMBER 2006

Washington D.C.

De zon schijnt als we op weg gaan naar de metro! Het is net te ver om te lopen vanaf ons hotel, omdat het ook nog eens heuvelachtig is,dus gaan we met de auto.

Bij de halte Capitol South stappen we uit en volgen de stroom richting Capitol Hill. Een agent vraagt waar we naar toe gaan (we vallen ook helemaal niet op in onze korte broek en rugzakjes) en legt precies uit hoe we het beste kunnen lopen en dat we een tour moeten doen en nog meer, maar dat ontgaat ons een beetje, ondanks dat ie met zeer luide stem spreekt.

We komen aan bij het capitool en zijn zeer onder de indruk van het gebouw en van de beveiliging overal. Een man in pak biedt aan om van ons een foto te maken voor het capitool. In de verte zien we het Washington Monument (deze is van ver buiten de stad al te zien).

Agnes moet natuurlijk weer nodig plassen (vrouwen!), maar we zien geen openbaar toilet. We zien wel dixie toiletten staan, waar bouwvakkers bezig zijn stellages op te ruimen die gisteren voor een evenement zijn gebruikt. Dan daar maar stiekem gebruik van maken. Hè hè, dat lucht op!!!

We kijken of het druk is bij het museum van de American Indian. Er is niemand, dus besluiten we naar binnen te gaan. We moeten onze tassen openmaken voor controle. Het is erg interessant en leuk ingericht allemaal. Alle Smithsonian musea in Washington zijn trouwens gratis, deze dus ook.

We lopen verder langs de National Mall richting het Washington Monument en de Lincoln Memorial. Wat een indrukwekkende gebouwen en beelden. De mall is 3 km lang en de zon brand op ons (ca. 25 graden denken we). We zijn dan ook zo rood als tomaatjes als we weer terug zijn op de hotelkamer.

We lopen ook nog langs het Witte Huis, maar het Capitool maakt toch de meeste indruk op ons.

Na een lange dag gaan we terug naar het hotel en bij gebrek aan andere eettentjes gaan we maar weer chinees halen. Altijd lekker.

WOENSDAG 20 SEPTEMBER 2006

Williamsport -> Cheverly (352 km)
Howard Johnson

Agnes begint de dag met hardlopen over de supergrote parkeerplaats aan de andere kant van de weg. Daarna ontbijt (heerlijke scrambled eggs met toast en we pikken banaantjes mee), ff inkopen doen bij Kmart en op weg naar Washington D.C.

We rijden langs de Susquehanna River zuidwaarts en komen op de vluchtstrook een Amish echtpaar tegen met paard en wagen. Er staan ook borden met waarschuwingen.

Het is een prachtige rit langs de rivier, maar de snelweg gaat gauw vervelen en we besluiten via Gettysburg te gaan. We stoppen daar bij Wendy’s en eten een baconburger combo small (met een halve liter sprite! Dat noemen ze hier klein!).

We rijden door het historische stadje en komen bij toeval op een speciale autoroute langs beelden en een uitkijktoren over het stadje. De route duurt 2 uur en zoveel tijd en zin hebben we niet, dus we gaan weer op weg naar Cheverly bij Washington waar we in een Howard Johnson hotel willen overnachten.

De wegen worden steeds breder en drukker naarmate we dichter bij Washington komen. Via Baltimore komen we bij Cheverly aan en vinden dankzij TomTom makkelijk ons hotel. Er staat een groot hek omheen die gesloten is tussen 23.00 en 07.00 uur. Als we besluiten vlakbij chinees te halen snappen we waarom…wat een achterbuurt! En wij als blanken vallen erg op. Bij de chinees staat er allemaal zwarte jongelui voor de deur die vragen wat er in onze tas zit…we lopen maar door en gaan terug richting het hotel waar we ook een chinees zagen zitten die er wat leuker uitzag.

Hier zit een hele aardige jongen achter glas! Ongelooflijk! Hij helpt ons vriendelijk en we krijgen zelfs een lolly! We lopen in een draf terug naar het hotel.

Het eten is heerlijk! Tot nu toe de beste chinees deze vakantie! Agnes heeft 7 garnalen in een krokante laag en Jaap eet tsa sieuw in zwarte bonensaus (varkensvlees). Mmmmmmmmmmmm………….

Ook door de regelmatig overvliegende helikopters merken we dat we in Washington zijn.

DINSDAG 19 SEPTEMBER 2006

Niagara Falls -> Williamsport (394 km)
Best Western Williamsport Inn

Zoals elke morgen staan we vroeg op en beginnen we met het vaste ritueel. Douchen, koffers inpakken, ontbijten en pleite.

We hebben een lange rit voor de boeg, zeker omdat wij zoveel mogelijk binnenwegen nemen.Wij rijden door typische Amerikaanse dorpen en stoppen voor een “noodzakelijke” pitstop bij een benzine station. We gaan binnen op zoek naar een wc maar die was er niet dus even vragen. Was geen probleem,

en kregen gelijk een grote plank mee met een sleutel van een wc om de hoek. Even een broodje en een bak koffie gekocht en weer vertrokken.

We rijden door een opvallend groen landschap, bergen en meertjes naar de plaats van bestemming: Williamsport.

We rijden naar de Best Western die wij van te voren uitgezocht hadden en checken in. Wij hebben nog geen 1 keer gehad dat er geen plaats was en nu ook plek zat.

We hebben honger dus gaan we vroeg eten, het valt ons wel op dat in Canada en Amerika de mensen vroeg uit eten gaan.

We gaan naar T.G.I. Fridays, daar kunnen we lopend naar toe (zit aan het hotel vast) en nemen we allebei een New York Strip van 12 oz.

Het eten was weer prima, daarna zijn we echt een stukje gaan wandelen en komen we terecht in een soort ‘sociale woningen’ wijk.

MAANDAG 18 SEPTEMBER 2006

Niagara Falls

Het weer is ons vandaag eindelijk gunstig gezind: een stralend zonnetje!  ;-)

We ontbijten lekker (bruine boterhammen met philadelphia en jam) en zitten om 8.30 uur al in de auto naar de watervallen. Tom laat ons een beetje in de steek door ons rondjes door de wijk te laten rijden. Dan maar zelf initiatief nemen en de borden volgen. Op de grote weg gaat het beter met hem.

Het is nog lekker rustig op Goat Island waar we de auto parkeren (EUR 6,40 per dag) en we horen de herrie al op ons af komen. Samen met een buslading jappen (die zijn ook overal!) lopen we naar de Horseshoe Falls (ook wel Canadian Falls genoemd).

INDRUKWEKKEND

Meer woorden heb ik er niet voor. Door de zon verschijnt er een regenboog, mooi om te zien.

We lopen over de brug richting Maid of the Mist. Ook in dit park zien we weer diverse eekhoorns. Er blijft er zelfs 1 zitten voor de foto.

Het is nog niet erg druk aan de Amerikaanse kant van de Maid of the Mist. We betalen met onze laatste Canadese dollars en gaan met een lift naar beneden. Daar krijgen we een blauwe regencape aangereikt en wordt ons veel plezier in de regen toegewenst.

We snellen op de boot naar boven om een goed plekje te vinden. Het lijkt nog mee te vallen met de nattigheid, maar als we bij de Horseshoe Falls aankomen worden we zeiknat, maar het is prachtig. De Amerikaan naast me zegt: we hebben hier nog voor betaald ook! Foto’s maken gaat haast niet, want de camera wordt nat.

Totaal hebben we vandaag 270 foto’s gemaakt, waarvan we er 42 op de Kodak site hebben geplaatst. Dit is echt een MUST SEE! Een absolute aanrader voor iedereen! Nu hadden we het weer natuurlijk ook mee. Geweldig!

’s Avonds lopen we naar Applebee’s waar we een heerlijke steak eten. Leuke tent is dit, alleen de wc’s waren een domper.

ZONDAG 17 SEPTEMBER 2006

Toronto -> Niagara Falls, USA (179 km)
Super 8 Motel

We staan vroeg op om te chatten met het thuisfront en eten een ontbijt in het hotelrestaurant (omelet met geroosterd brood en hash browns (soort aardappelkroketjes/rösti).

Helaas is het mistig als we op pad gaan naar downtown Toronto, maar de zon doet zijn best. Het parkeren is prijzig vandaag i.v.m. een event in het stadion (honkbal Blue Jays). We vinden een parkeerplaats waar we CAD 10,00 moeten betalen (= EUR 7,00) tot 18 uur vanavond.

We maken wat foto’s van de CN Tower maar die verdwijnt steeds in de mist, dus gaan we eerst naar de waterkant. We maken foto’s van prachtige ferry boten die naar het aan de overkant gelegen eiland varen. Daarna wandelen we richting de Walk of Fame en komen langs prachtige gebouwen: The Fairmont Royal York Hotel (chic), treinstation, Hockey Hall of Fame en komen daar tot de ontdekking dat we de verkeerde kant oplopen…! Dan maar terug.

Bij het York Hotel maakt Jaap wat foto’s van prachtige auto’s en zie ik tot mijn verbazing eindelijk Mobile Mini containers! Hè hè, eindelijk na 8 dagen! Er zit een vestiging in Toronto en hier zijn ze het hotel aan de buitenkant aan het opknappen en hebben ze een opslagcontainer en accommodatie geplaatst.

We komen weer aan bij het Rogers Stadion en het is inmiddels druk met mensen die naar de wedstrijd komen en zwarte kaarten verkopers. We doen nog een poging de Walk of Fame te vinden, maar zijn het zoeken gauw zat en hebben honger. We kopen een Hot Dog Sausage bij een standje en besluiten toch om de toren te bezoeken. Helaas vertelt de dame dat het zicht slecht is…jammer, zonde van het geld (CAD 21,50 p.p. = EUR 15,05), dus we doen het maar niet. Op weg naar Niagara Falls zien we inderdaad dat het erg heiig is (vreemd woord als je het typt!) en dat je niet ver kan kijken. Snik…

We belanden in de file (echt een grote stad hè) door een aanrijding. Bij de grens met de USA is het ook erg druk en sluiten we ook maar aan. Jaap volgt de vrouw voor hem en die is hier duidelijk vaker geweest, dus we zijn redelijk snel bij de douane. Hij is zeer aardig en vindt ons reisdoel okay (onze kofferbak hoeft lekker niet open!).

We arriveren om 16 uur bij het Super 8 Motel in Niagara Falls (jaja, weer die coupons). Er is plek voor ons voor 2 nachten (maar EUR 44 per nacht!!! Inclusief koelkast!!! En de hele dag gratis DE koffie en thee!!!).

We bekijken eerst de kamer en Jaap moet nodig plassen, maar vindt het toilet zo vies dat we gauw naar de receptie teruggaan. De receptioniste kijkt ook vies en geeft ons een andere kamer (rolstoel geschikt…). Kunnen we lekker makkelijk douchen zonder in een bad te hoeven stappen.

We gaan naar de Wal*Mart om boodschapjes te halen en zoeken met behulp van TomTom een liquor store (alle alcohol is op!) en halen gelijk eten bij de afhaalchinees (helaas wat minder vers en minder lekker dan vorige week).

ZATERDAG 16 SEPTEMBER 2006

Dwight -> Toronto (227 km)
Howard Johnson Markham

Na het ontbijtje (crackers met pindakaas) laden we alle spullen in de voor de deur geparkeerde auto en gaan we op weg naar Toronto. We laten de prachtige natuur van het Algonquin Park achter ons.

De zon schijnt en onderweg komen we allemaal oude auto’s tegen. Waarschijnlijk is er iets te doen in Huntsville, want daar zagen we er gisteren ook al één staan bij een motel.

Je kan merken dat het zaterdag is, want we komen veel dagjesmensen tegen met kano’s op het dak en caravans achter de auto.

Helaas wordt het onderweg weer bewolkt ..:-(

Om 12 uur arriveren we al in Markham; een stadje tegen Toronto aan (25 min van downtown). We checken in bij het Howard Johnson Hotel (via de coupons) en krijgen een kamer op de benedenverdieping aan de parkeerplaats, zodat we de auto voor de schuifdeur kunnen zetten.

We pakken uit, eten de rest van de pizza van gisteren op (opgewarmd in de magnetron…luxe hoor), checken de e-mails en gaan even bellen. We besluiten daarna te gaan zwemmen…er is niemand! Alleen in de sauna zit een chinese dame…oh ja, het stikt hier van de chinezen. We reden langs een hele wijk met borden met chinese tekens. We gaan ook nog in de whirlpool: héét! Maar lekker.

’s Avonds eten we in het restaurant (chinese bediening) en kijken we 2 oude afleveringen van Reba op CMT (Country Music Television).

VRIJDAG 15 SEPTEMBER 2006

Algonquin Park (149 km)

Om 8 uur zitten we al in de auto op weg naar mooie wandelroutes. We betalen wij de West-Gate CAD 12,00 (=EUR 8,40) voor een permit waarmee we de gehele dag overal vrij mogen rondlopen, fietsen, vissen en kanoën.

We stoppen eerst bij Mizzy Lake en klimmen en klauteren door het bos langs verschillende meertjes. Prachtig is het hier. Op de terugweg glijdt Agnes uit, maar gaat vrolijk verder (we hebben verschrikkelijk de slappe lach, wat lastig is om verder te klauteren).

De volgende stop is Track & Tower. Ook hier klimmen en klauteren we door het bos en komen aan bij een prachtig groot meer waar 2 mensen aan het kanoën zijn. We gaan terug naar de auto en voelen onze benen goed!

We vergaan van de honger na al dat harde werken en hebben op de plattegrond een eetgelegenheid gezien. Het blijkt een hamburgertent te zijn. We nemen een cheeseburgercombo (cheeseburger, patat, cola). We krijgen er een hele lading zakjes bij; iets groens (geen idee wat het is), azijn, ketchup, peper en zout. Het smaakt heerlijk. De patat is hier goed te eten; ze laten er nog stukjes schil aanzitten; aparte smaak, maar erg lekker.

Op de terugweg stoppen we bij Hardwood Lookout. Dit is een rondje van 0,8 km met een mooi uitzicht op het meer.

Om 14.30 breek eindelijk de zon door en rijden we terug naar het motel om lekker op het grasveld van de zon te gaan genieten. We wassen onze spijkerbroeken die helemaal onder de modder zitten en hangen ze in de zon.

’s Avonds rijden we naar Huntsville (20 km) om te gaan eten. We zien verschillende fast food zaken, maar hebben eigenlijk trek in chinees. We zien er één en besluiten te gaan kijken. Het ziet er niet uitnodigend uit en we besluiten bij de naastgelegen pizzeria te gaan eten.

We bestellen 2 medium pizza’s (hawai voor Agnes en meatlovers voor Jaap) en krijgen wel hele grote pizza’s geserveerd! Waarschijnlijk hebben ze of de verkeerde aangewezen of de verkeerde gemaakt…

Het restant laten we in een doos verpakken en nemen we mee om morgen onderweg op te eten.