zaterdag 31 december 2011

DINSDAG 19 SEPTEMBER 2006

Niagara Falls -> Williamsport (394 km)
Best Western Williamsport Inn

Zoals elke morgen staan we vroeg op en beginnen we met het vaste ritueel. Douchen, koffers inpakken, ontbijten en pleite.

We hebben een lange rit voor de boeg, zeker omdat wij zoveel mogelijk binnenwegen nemen.Wij rijden door typische Amerikaanse dorpen en stoppen voor een “noodzakelijke” pitstop bij een benzine station. We gaan binnen op zoek naar een wc maar die was er niet dus even vragen. Was geen probleem,
en kregen gelijk een grote plank mee met een sleutel van een wc om de hoek. Even een broodje en een bak koffie gekocht en weer vertrokken.

We rijden door een opvallend groen landschap, bergen en meertjes naar de plaats van bestemming: Williamsport.

We rijden naar de Best Western die wij van te voren uitgezocht hadden en checken in. Wij hebben nog geen 1 keer gehad dat er geen plaats was en nu ook plek zat.

We hebben honger dus gaan we vroeg eten, het valt ons wel op dat in Canada en Amerika de mensen vroeg uit eten gaan.
We gaan naar T.G.I. Fridays, daar kunnen we lopend naar toe (zit aan het hotel vast) en nemen we allebei een New York Strip van 12 oz.

Het eten was weer prima, daarna zijn we echt een stukje gaan wandelen en komen we terecht in een soort ‘sociale woningen’ wijk.

MAANDAG 18 SEPTEMBER 2006

Niagara Falls

Het weer is ons vandaag eindelijk gunstig gezind: een stralend zonnetje!  ;-)

We ontbijten lekker (bruine boterhammen met philadelphia en jam) en zitten om 8.30 uur al in de auto naar de watervallen. Tom laat ons een beetje in de steek door ons rondjes door de wijk te laten rijden. Dan maar zelf initiatief nemen en de borden volgen. Op de grote weg gaat het beter met hem.

Het is nog lekker rustig op Goat Island waar we de auto parkeren (EUR 6,40 per dag) en we horen de herrie al op ons af komen. Samen met een buslading jappen (die zijn ook overal!) lopen we naar de Horseshoe Falls (ook wel Canadian Falls genoemd).

INDRUKWEKKEND

Meer woorden heb ik er niet voor. Door de zon verschijnt er een regenboog, mooi om te zien.

We lopen over de brug richting Maid of the Mist. Ook in dit park zien we weer diverse eekhoorns. Er blijft er zelfs 1 zitten voor de foto.

Het is nog niet erg druk aan de Amerikaanse kant van de Maid of the Mist. We betalen met onze laatste Canadese dollars en gaan met een lift naar beneden. Daar krijgen we een blauwe regencape aangereikt en wordt ons veel plezier in de regen toegewenst.

We snellen op de boot naar boven om een goed plekje te vinden. Het lijkt nog mee te vallen met de nattigheid, maar als we bij de Horseshoe Falls aankomen worden we zeiknat, maar het is prachtig. De Amerikaan naast me zegt: we hebben hier nog voor betaald ook! Foto’s maken gaat haast niet, want de camera wordt nat.

Totaal hebben we vandaag 270 foto’s gemaakt, waarvan we er 42 op de Kodak site hebben geplaatst. Dit is echt een MUST SEE! Een absolute aanrader voor iedereen! Nu hadden we het weer natuurlijk ook mee. Geweldig!

’s Avonds lopen we naar Applebee’s waar we een heerlijke steak eten. Leuke tent is dit, alleen de wc’s waren een domper.

ZONDAG 17 SEPTEMBER 2006

Toronto -> Niagara Falls, USA (179 km)
Super 8 Motel

We staan vroeg op om te chatten met het thuisfront en eten een ontbijt in het hotelrestaurant (omelet met geroosterd brood en hash browns (soort aardappelkroketjes/rösti).

Helaas is het mistig als we op pad gaan naar downtown Toronto, maar de zon doet zijn best. Het parkeren is prijzig vandaag i.v.m. een event in het stadion (honkbal Blue Jays). We vinden een parkeerplaats waar we CAD 10,00 moeten betalen (= EUR 7,00) tot 18 uur vanavond.

We maken wat foto’s van de CN Tower maar die verdwijnt steeds in de mist, dus gaan we eerst naar de waterkant. We maken foto’s van prachtige ferry boten die naar het aan de overkant gelegen eiland varen. Daarna wandelen we richting de Walk of Fame en komen langs prachtige gebouwen: The Fairmont Royal York Hotel (chic), treinstation, Hockey Hall of Fame en komen daar tot de ontdekking dat we de verkeerde kant oplopen…! Dan maar terug.

Bij het York Hotel maakt Jaap wat foto’s van prachtige auto’s en zie ik tot mijn verbazing eindelijk Mobile Mini containers! Hè hè, eindelijk na 8 dagen! Er zit een vestiging in Toronto en hier zijn ze het hotel aan de buitenkant aan het opknappen en hebben ze een opslagcontainer en accommodatie geplaatst.

We komen weer aan bij het Rogers Stadion en het is inmiddels druk met mensen die naar de wedstrijd komen en zwarte kaarten verkopers. We doen nog een poging de Walk of Fame te vinden, maar zijn het zoeken gauw zat en hebben honger. We kopen een Hot Dog Sausage bij een standje en besluiten toch om de toren te bezoeken. Helaas vertelt de dame dat het zicht slecht is…jammer, zonde van het geld (CAD 21,50 p.p. = EUR 15,05), dus we doen het maar niet. Op weg naar Niagara Falls zien we inderdaad dat het erg heiig is (vreemd woord als je het typt!) en dat je niet ver kan kijken. Snik…

We belanden in de file (echt een grote stad hè) door een aanrijding. Bij de grens met de USA is het ook erg druk en sluiten we ook maar aan. Jaap volgt de vrouw voor hem en die is hier duidelijk vaker geweest, dus we zijn redelijk snel bij de douane. Hij is zeer aardig en vindt ons reisdoel okay (onze kofferbak hoeft lekker niet open!).

We arriveren om 16 uur bij het Super 8 Motel in Niagara Falls (jaja, weer die coupons). Er is plek voor ons voor 2 nachten (maar EUR 44 per nacht!!! Inclusief koelkast!!! En de hele dag gratis DE koffie en thee!!!).

We bekijken eerst de kamer en Jaap moet nodig plassen, maar vindt het toilet zo vies dat we gauw naar de receptie teruggaan. De receptioniste kijkt ook vies en geeft ons een andere kamer (rolstoel geschikt…). Kunnen we lekker makkelijk douchen zonder in een bad te hoeven stappen.

We gaan naar de Wal*Mart om boodschapjes te halen en zoeken met behulp van TomTom een liquor store (alle alcohol is op!) en halen gelijk eten bij de afhaalchinees (helaas wat minder vers en minder lekker dan vorige week).

ZATERDAG 16 SEPTEMBER 2006

Dwight -> Toronto (227 km)
Howard Johnson Markham

Na het ontbijtje (crackers met pindakaas) laden we alle spullen in de voor de deur geparkeerde auto en gaan we op weg naar Toronto. We laten de prachtige natuur van het Algonquin Park achter ons.

De zon schijnt en onderweg komen we allemaal oude auto’s tegen. Waarschijnlijk is er iets te doen in Huntsville, want daar zagen we er gisteren ook al één staan bij een motel.

Je kan merken dat het zaterdag is, want we komen veel dagjesmensen tegen met kano’s op het dak en caravans achter de auto.

Helaas wordt het onderweg weer bewolkt ..:-(

Om 12 uur arriveren we al in Markham; een stadje tegen Toronto aan (25 min van downtown). We checken in bij het Howard Johnson Hotel (via de coupons) en krijgen een kamer op de benedenverdieping aan de parkeerplaats, zodat we de auto voor de schuifdeur kunnen zetten.

We pakken uit, eten de rest van de pizza van gisteren op (opgewarmd in de magnetron…luxe hoor), checken de e-mails en gaan even bellen. We besluiten daarna te gaan zwemmen…er is niemand! Alleen in de sauna zit een chinese dame…oh ja, het stikt hier van de chinezen. We reden langs een hele wijk met borden met chinese tekens. We gaan ook nog in de whirlpool: héét! Maar lekker.

’s Avonds eten we in het restaurant (chinese bediening) en kijken we 2 oude afleveringen van Reba op CMT (Country Music Television).

VRIJDAG 15 SEPTEMBER 2006

Algonquin Park (149 km)

Om 8 uur zitten we al in de auto op weg naar mooie wandelroutes. We betalen wij de West-Gate CAD 12,00 (=EUR 8,40) voor een permit waarmee we de gehele dag overal vrij mogen rondlopen, fietsen, vissen en kanoën.

We stoppen eerst bij Mizzy Lake en klimmen en klauteren door het bos langs verschillende meertjes. Prachtig is het hier. Op de terugweg glijdt Agnes uit, maar gaat vrolijk verder (we hebben verschrikkelijk de slappe lach, wat lastig is om verder te klauteren).

De volgende stop is Track & Tower. Ook hier klimmen en klauteren we door het bos en komen aan bij een prachtig groot meer waar 2 mensen aan het kanoën zijn. We gaan terug naar de auto en voelen onze benen goed!

We vergaan van de honger na al dat harde werken en hebben op de plattegrond een eetgelegenheid gezien. Het blijkt een hamburgertent te zijn. We nemen een cheeseburgercombo (cheeseburger, patat, cola). We krijgen er een hele lading zakjes bij; iets groens (geen idee wat het is), azijn, ketchup, peper en zout. Het smaakt heerlijk. De patat is hier goed te eten; ze laten er nog stukjes schil aanzitten; aparte smaak, maar erg lekker.

Op de terugweg stoppen we bij Hardwood Lookout. Dit is een rondje van 0,8 km met een mooi uitzicht op het meer.

Om 14.30 breek eindelijk de zon door en rijden we terug naar het motel om lekker op het grasveld van de zon te gaan genieten. We wassen onze spijkerbroeken die helemaal onder de modder zitten en hangen ze in de zon.

’s Avonds rijden we naar Huntsville (20 km) om te gaan eten. We zien verschillende fast food zaken, maar hebben eigenlijk trek in chinees. We zien er één en besluiten te gaan kijken. Het ziet er niet uitnodigend uit en we besluiten bij de naastgelegen pizzeria te gaan eten.

We bestellen 2 medium pizza’s (hawai voor Agnes en meatlovers voor Jaap) en krijgen wel hele grote pizza’s geserveerd! Waarschijnlijk hebben ze of de verkeerde aangewezen of de verkeerde gemaakt…

Het restant laten we in een doos verpakken en nemen we mee om morgen onderweg op te eten.

DONDERDAG 14 SEPTEMBER 2006

Renfres -> Dwight (246 km)
Dwight Village Motel

Na het ontbijt (het minste tot nu toe) gaan we bij de WalMart shoppen. Jaap koopt 2 Levi’s broeken en we slaan water, cola, enzovoorts in.

We tanken gelijk even (0,882 per liter!!!) en kijken of Tom zijn dag heeft, want hier in de bossen en bergen is ie nog wel eens de weg kwijt.

Over route 60 rijden met een maximale snelheid van 80 km per uur naar Algonquin Park. Ja…van de snelheid moet je het hebben. Na 4 uur dit slakkegangetje dreigen we allebei in slaap te sukkelen.

Onderweg halen we bij een supermarkt wat broodjes en warme gehaktballetjes in rode saus. We picknicken aan een meer, waar Agnes noodgedwongen voor de auto moet plassen.

We stoppen net voor Algonquin Park in Whitney bij een spirits store (de eerste die we zien vandaag, wel een paar beerstores gezien) om drank te halen. Ff een foto maken van een prachtige giftshop.

We genieten onderweg van de prachtige meren en bossen, waar de bomen al herfstkleuren krijgen en zien in Dwight een prachtig motel langs de weg staan. We keren om en gaan naar binnen om de prijs te vragen. CAD 89,00 (= EUR 54) per nacht exclusief tax klinkt goed. We vragen of we de kamer mogen zien voordat we beslissen. We krijgen de sleutel van no. 1 en zijn gelijk tevreden over wat we zien. Een zeer ruime kamer met 2 bedden, koelkast, badkamer, koelkast en magnetron. We nemen ‘m voor 2 nachten.

We pakken de koffers helemaal uit zodat we een overzicht hebben wat we nog voor schone was hebben en wassen gelijk in de wasbak wat kleding.

Agnes trekt de wc door en sloopt ‘m gelijk…Jaap probeert ‘m te repareren, maar er is een rubbertje kapot door slijtage, dus ff naar de receptie en melden. De eigenaars (man en vrouw) zijn zeer aardig en hij rent gelijk met me mee om de reparatie uit te voeren. Goede service!

We besluiten om naar Huntsville te rijden om te gaan eten, maar zien onderweg een restaurant die adverteert met Cowboy Steaks en besluiten daar te gaan eten. Heerlijke grote steaks! Smullen.

WOENSDAG 13 SEPTEMBER 2006

Ottawa -> Renfrew (102 km)
Best Western


We hebben weer heerlijk geslapen, ieder in zijn eigen bed!

Na douchen en inpakken gaan we beneden kijken wat het ontbijt vandaag brengt. Jaap neemt koffie en brandt zijn mond terwijl we op de nieuwe lading broodjes wachten. We nemen croissantjes en iets met zoete prut wat je thuis normaal gesproken bij de koffie neemt om 10 uur…en Agnes neemt een verschrikkelijk zuur appeltje. We eten alles op onze kamer op.

We checken uit en gaan op weg naar downtown Ottawa om lekker de benen te strekken en aan sightseeing te doen.

Het regent vandaag! Bah!

We parkeren onze auto op de eerste de beste parkeerplaats die we zien. Beetje vreemd gedoe; je betaalt 6 Canadese dollars (EUR 4,20) en propt je auto ergens tussen. Omdat wij tegen een muur staan hoeven we onze sleutel niet af te geven?!? Hadden we toch niet gedaan…zeker niet met al onze spullen in de kofferbak…

We hebben vanuit het hotel een plattegrond van Ottawa meegenomen en lopen naar Cathedral de Notre Dame. Prachtig gebouw. Er wordt net een lading jappen gelost!

We zien in het parkje levende en dode eekhoorns en maken foto’s van de rondrennende beestjes. Erg leuk.

Het uitzicht op de Parliament Hills is prachtig. We klimmen via het Rideau Kanaal omhoog naar de gebouwen en kijken hoe een bootje door verschillende sluizen omlaag zakt (handmatig worden de sluizen opengedaan).

Het is niet druk in deze stad, waarschijnlijk als gevolg van de regen.

We lopen rondom de prachtige gebouwen en maken foto’s. Daarna lopen we richting Bay Way Market waar we kaarten kopen en ff rondneuzen.

Ff wat drinken bij KFC gehaald; niet te zuipen! De cola is aangemaakt met water en die ruikt en smaakt hier erg naar chloor. Gadver!

We zijn de regen zat en zoeken onze auto op. We gaan op weg naar Renfrew (met dank aan TomTom) en eten onderweg in Arnprior bij KFC (we nemen een fles pepsi!).

Om 14 uur arriveren we al bij het Best Western Hotel in Renfrew. De omgeving is prachtig hier. We rijden langs de WalMart (morgen ff shoppen) en checken in. Natuurlijk een niet roken kamer met free wireless internet! En inclusief continental breakfast.

We hebben weer een prachtige kamer die is ge-upgrade naar één met 2 bedden. Lekker ruim slapen dus weer vannacht.

We hebben geen fut meer en chatten en internetten wat en natuurlijk moeten er veel foto’s op de Kodak site geplaatst worden.

Beneden eten we bij de sportsbar; Jaap broodje hamburger met frites (lekker doorgebakken) en Agnes quesadillas met uienringen. We delen alles samen…en ja hoor…het smaakte weer goed. De kosten worden op de rekening van de kamer bijgeschreven, maar door al dat gereis twijfelen we over het kamernummer. De serveerster vraagt het na bij de receptie en het is inderdaad nr. 315.